ทะเล ท้องฟ้า กลิ่นไอของชนบท
วันนี้จะมารีวิวการไปเที่ยวโดยรถทัวร์ครั้งแรกแอบไปต่างเมืองครั้งแรกค่ะ (เด็กต่ำกว่า18ปีไม่ควรลอกเลียนแบบเพราะเสี่ยงต่อการโดนพ่อแม่ด่า)
เมืองที่เราไปคือเมืองท้ายเหมือง อยู่ในจังหวัดพังงา
โอเคมาเริ่มทริปกันเถอะ lets enjoy with us! เย้!!
ขอบอกก่อนว่าทริปนี้จขกทไปกับเพื่อน ชะนีอ้วนๆที่ยืนอยู่นี่ไม่ใช่จขกทน่ะค่ะ เพื่อนจขกทเองค่า
เราก็มานั่งรอรถทัวร์กันแบบสวยๆ จนประมาน4-5โมงเย็น รถที่เรารอคอยก็มาถึงง
ระหว่างทางที่นั่งอยู่บนรถก็เจอคู่รักนั่งกระหนุงกระหนิงกันตลอดทาง สร้างความอิจฉาให้คนรอบข้างมาก
ค่าตั๋วไม่แพงค่ะ แถมกระเป๋ารถทัวร์ก็ใจดีด้วย
ซึ่งเวลานี้ก็เกือบๆจะโพล้เพล้ บรรยากาศดูโรแมนติก ชะนีสองตัวได้แต่นั่งมองหน้ากันและได้แต่ถอนหายใจ เห้อ
ผ่านวัดพระนางสร้าง
สถานที่ที่โรแมนติกและรอคอย ก็มาถึง นั่นคือ!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สะพานรักสารสิน
เมื่อเรามาถึงท้ายเหมือง สุริยันก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว
ชะนีสองตัวที่เพิ่งมาถึงก็ได้แต่ยืนมองหน้ากันและมีพี่สาวคนนึงที่นั่งเดินทางมาด้วยกันอาสาไปส่ง แต่ชะนีสองตัวนั่งยัน! นอนยัน! ขอเดินไปเองดีกว่า
เราก็เดินต่อไปท่ามกลางถนนที่เงี้ยบเงียบบบ
เดินมาได้สักพักนึงก็เจอป้ายที่พัก
และทางเข้า
ห้องราคาไม่แพงและดูใหม่มาก
'กองทัพต้องเดินด้วยท้อง' เรายึดประโยคนี้เป็นสโลแกนหลักในการเดินทาง เมื่อวางของเสร็จเราก็บึ่งรถมอเตอร์ไซต์(ที่เช่า) ออกไปอย่างรวดเร็ว
เราไปกินที่ร้านฮัวพาน อาหารราคาถูก เจ้าของร้านใจดีลดราคาอาหารให้ด้วยน่ะ (ลด2บาท ค่าข้าวต้มกุ้ย)
เมื่ออิ่มแล้วเราก็ขี่รถเลียบไปตามชายหาด บรรยากาศดีมาก
ขณะขี่รถกลับ เจอร้านโรตีกำลังยั่วยวนสายตา ของแบบนี้ต้องลอง! ร้านนี้ครีเอทเมนูโรตีมาก ทั้งถูกและอร่อยรับประกัน
ส่วนที่เห็นเหมือนสลัดผักนี้ ข้างล่างเป็นโรตีกรอบ พอกินตอนร้อนๆน่ะ กลิ่นของแป้งจะหอมฉุยและรสชาดลงตัวมากกับสลัดผักทูน่านี้ แต่ถ้าเย็นรสชาดของเมนูนี้จะเหมือนปอเปี๊ยะทอด
ขี่รถไปดูเมืองเล็กๆที่เงียบสงบในตอนกลางคืน
ป้าขายน้ำเต้าหู้ เราเข้าไปพูดคุยแต่ไม่ซื้อน่ะ5555 ป้าเค้าก็คุยด้วยรอยยิ้ม แหมน่ารักจริมๆ
อาม่าขายขนมไทยอยู่ข้างๆ
ขี่ไปเรื่อยๆระหว่างทางก็เห็นหลอดไฟหลากสีติดอยู่เกาะกลางถนน ด้วยความตอนที่เราเป็นเด็กได้ผ่านประสบการณ์เที่ยวงานวัดมาอย่างโชคโชน ก็ทำให้เรามีความรู้สึกว่ามันต้องมีงานวัดแน่ๆ
และเป็นไปตามที่เราคาดหมายไว้
งานนี้ถึงเล็ก แต่มีหนังกลางแปลงเปิดให้ดูด้วยน่ะจ้า เลอค่ามั้ยละหล่อน
ลุงคนฉายหนังก็ใจดีมาก ให้ความรู้เกี่ยวกับหนังแล้วให้ถ่ายรูปเครื่องฉายหนังโบราณด้วย
วันที่2
พอช่วงเช้า เราออกไปหาติ่มซำกินกัน หาไม่ยากนะจ้า
เมื่ออิ่มท้องเราจึงเดินทางต่อ วันนี้เราจะไปหาดท้ายเหมือง!
บรรยากาศตอนเช้า ที่นี่สงบ ไม่มีคำว่าวุ่นวาย ไม่มีคำว่ารถติด
แดดเริ่มแรง
แต่แดดแรงไม่ใช่ปัญหา เมื่อมีกลิ่นไอของทะเลและลมเบาๆมาปะทะหน้ารู้สึกผ่อนคลาย ฟินมากกกก
ที่นี่เงียบมาก ระหว่างที่ขับรถจะได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่ง เสียงนกร้องตลอดทาง
บ่อกุ้งร้าง ไม่แน่ใจว่าร้างเพราะสึนามิหรือร้างเพราะอยู่ในเขตอุทยาน
ระหว่างทางเจออาม่ากับอากงกำลังเดินออกกำลังกายตอนเช้าอยู่ ดูแล้วรู้สึกเขิน แอบมโนด้วยว่าในอนาคตเราต้องมาเดินออกกำลังกายกับเนื้อคู่ฝรั่งน่ะ จ้า5555555
เจอป้อมปราการทางเข้า ลุงไม่เก็บเงินค่าเข้าด้วย
มีศูนย์บริการนักท่องเที่ยว
พี่จนท ให้คำแนะนำเรื่องสถานที่ที่อยู่บริเวณรอบนี้ได้
ปัจจุบันหาดนี้ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวได้เล่นน้ำ ทะเลมีลักษณะแบบเป็นแอ่งกระทะ
ทรายเม็ดละเอียดและน้ำทะเลสวยมาก แต่คลื่นแรงมาก น่ากลัวมากกกก
หาดท้ายเหมืองสวยกว่าหาดภูเก็ตอีก เพราะที่นี่ไม่โดนรบกวนโดยมนุษย์
เราเจอกรรณิกานี้ร่วงโรยอยู่ตลอดทาง มิรู้นาม งามนักแล
ขี่รถเข้าไปลึกเข้าไปอีก
อันนี้เค้าเรียกว่าอะไรนะ ตอนนั้นความรู้สึกแอบหลอนๆน่ะ
ขี่ไปแล้วเจอที่กั้นอนุญาตให้รถโฟร์วีลเข้าเท่านั้นและต้องติดต่อจนท แอบรู้มาว่าถ้าเดินทางเข้าไปในนี้จะไปทะลุที่เขาหน้ายักษ์ เป็นเขาที่สวยมาก แต่เนื่องจากเป็นแค่ชะนีน้อยตัวเล็กๆ มากับยานพาหนะขับเคลื่อนสองล้อ แน่นอนว่าต้องแอบเข้าไป ตื่นเต้นนนนน
ถนนเป็นทางลูกรัง ขี่ลำบากมาก เจอหลุมน้ำขนาดย่อมๆไปจนถึงปานกลาง แต่เราก็ผ่านมันมาได้ค่าาา
ขี่มาจนมาเจอทางแยก จะไปทางไหนละเนี้ย
ตัดสินใจไม่เดินทางต่อ เพราะถนนเป็นทราย อืม....
ขากลับก็เจอทางลับที่มีทางแยกอีกสองทาง กำลังจะขี่เข้าไปแล้วเชียวแต่ก็ไม่สามารถอีกนั่นแหละ
ขี่รถไปหาที่นั่งพักให้หายเหนื่อยสักหน่อย
ที่อาบน้ำกลางแจ้ง
นั่งสักพักชะนีเพื่อนก็หันไปเจอลุงคนนึงกำลังกวาดพื้นอยู่ จึงตรงดิ่งเข้าไปถามสถานที่เที่ยว
ลุงแนะนำให้ไปศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งพังงา ความจริงไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ ฟังดูสถานที่นั้นมีความรู้เกินไป แต่คิดไปคิดมาเราควรที่มีจะมีความรู้ประเทืองสมองสักหน่อย ไปก็ได้
ทางเข้า
มีนุ้งหมาน้อยนั่งคอยต้อนรับ น่ารักกกกก
ต้นไม้สีชมพูนี้สวย ชื่ออะไรน้อ
ต่อในช่องคอมเม้นต์นะคะ
[CR] ท้ายเหมือง เมืองผ่านของรอยยิ้ม
วันนี้จะมารีวิวการไปเที่ยวโดยรถทัวร์ครั้งแรกแอบไปต่างเมืองครั้งแรกค่ะ (เด็กต่ำกว่า18ปีไม่ควรลอกเลียนแบบเพราะเสี่ยงต่อการโดนพ่อแม่ด่า)
เมืองที่เราไปคือเมืองท้ายเหมือง อยู่ในจังหวัดพังงา
โอเคมาเริ่มทริปกันเถอะ lets enjoy with us! เย้!!
ขอบอกก่อนว่าทริปนี้จขกทไปกับเพื่อน ชะนีอ้วนๆที่ยืนอยู่นี่ไม่ใช่จขกทน่ะค่ะ เพื่อนจขกทเองค่า
เราก็มานั่งรอรถทัวร์กันแบบสวยๆ จนประมาน4-5โมงเย็น รถที่เรารอคอยก็มาถึงง
ระหว่างทางที่นั่งอยู่บนรถก็เจอคู่รักนั่งกระหนุงกระหนิงกันตลอดทาง สร้างความอิจฉาให้คนรอบข้างมาก
ค่าตั๋วไม่แพงค่ะ แถมกระเป๋ารถทัวร์ก็ใจดีด้วย
ซึ่งเวลานี้ก็เกือบๆจะโพล้เพล้ บรรยากาศดูโรแมนติก ชะนีสองตัวได้แต่นั่งมองหน้ากันและได้แต่ถอนหายใจ เห้อ
ผ่านวัดพระนางสร้าง
สถานที่ที่โรแมนติกและรอคอย ก็มาถึง นั่นคือ!
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สะพานรักสารสิน
เมื่อเรามาถึงท้ายเหมือง สุริยันก็ลับขอบฟ้าไปแล้ว
ชะนีสองตัวที่เพิ่งมาถึงก็ได้แต่ยืนมองหน้ากันและมีพี่สาวคนนึงที่นั่งเดินทางมาด้วยกันอาสาไปส่ง แต่ชะนีสองตัวนั่งยัน! นอนยัน! ขอเดินไปเองดีกว่า
เราก็เดินต่อไปท่ามกลางถนนที่เงี้ยบเงียบบบ
เดินมาได้สักพักนึงก็เจอป้ายที่พัก
และทางเข้า
ห้องราคาไม่แพงและดูใหม่มาก
'กองทัพต้องเดินด้วยท้อง' เรายึดประโยคนี้เป็นสโลแกนหลักในการเดินทาง เมื่อวางของเสร็จเราก็บึ่งรถมอเตอร์ไซต์(ที่เช่า) ออกไปอย่างรวดเร็ว
เราไปกินที่ร้านฮัวพาน อาหารราคาถูก เจ้าของร้านใจดีลดราคาอาหารให้ด้วยน่ะ (ลด2บาท ค่าข้าวต้มกุ้ย)
เมื่ออิ่มแล้วเราก็ขี่รถเลียบไปตามชายหาด บรรยากาศดีมาก
ขณะขี่รถกลับ เจอร้านโรตีกำลังยั่วยวนสายตา ของแบบนี้ต้องลอง! ร้านนี้ครีเอทเมนูโรตีมาก ทั้งถูกและอร่อยรับประกัน
ส่วนที่เห็นเหมือนสลัดผักนี้ ข้างล่างเป็นโรตีกรอบ พอกินตอนร้อนๆน่ะ กลิ่นของแป้งจะหอมฉุยและรสชาดลงตัวมากกับสลัดผักทูน่านี้ แต่ถ้าเย็นรสชาดของเมนูนี้จะเหมือนปอเปี๊ยะทอด
ขี่รถไปดูเมืองเล็กๆที่เงียบสงบในตอนกลางคืน
ป้าขายน้ำเต้าหู้ เราเข้าไปพูดคุยแต่ไม่ซื้อน่ะ5555 ป้าเค้าก็คุยด้วยรอยยิ้ม แหมน่ารักจริมๆ
อาม่าขายขนมไทยอยู่ข้างๆ
ขี่ไปเรื่อยๆระหว่างทางก็เห็นหลอดไฟหลากสีติดอยู่เกาะกลางถนน ด้วยความตอนที่เราเป็นเด็กได้ผ่านประสบการณ์เที่ยวงานวัดมาอย่างโชคโชน ก็ทำให้เรามีความรู้สึกว่ามันต้องมีงานวัดแน่ๆ
และเป็นไปตามที่เราคาดหมายไว้
งานนี้ถึงเล็ก แต่มีหนังกลางแปลงเปิดให้ดูด้วยน่ะจ้า เลอค่ามั้ยละหล่อน
ลุงคนฉายหนังก็ใจดีมาก ให้ความรู้เกี่ยวกับหนังแล้วให้ถ่ายรูปเครื่องฉายหนังโบราณด้วย
วันที่2
พอช่วงเช้า เราออกไปหาติ่มซำกินกัน หาไม่ยากนะจ้า
เมื่ออิ่มท้องเราจึงเดินทางต่อ วันนี้เราจะไปหาดท้ายเหมือง!
บรรยากาศตอนเช้า ที่นี่สงบ ไม่มีคำว่าวุ่นวาย ไม่มีคำว่ารถติด
แดดเริ่มแรง
แต่แดดแรงไม่ใช่ปัญหา เมื่อมีกลิ่นไอของทะเลและลมเบาๆมาปะทะหน้ารู้สึกผ่อนคลาย ฟินมากกกก
ที่นี่เงียบมาก ระหว่างที่ขับรถจะได้ยินเสียงคลื่นกระทบฝั่ง เสียงนกร้องตลอดทาง
บ่อกุ้งร้าง ไม่แน่ใจว่าร้างเพราะสึนามิหรือร้างเพราะอยู่ในเขตอุทยาน
ระหว่างทางเจออาม่ากับอากงกำลังเดินออกกำลังกายตอนเช้าอยู่ ดูแล้วรู้สึกเขิน แอบมโนด้วยว่าในอนาคตเราต้องมาเดินออกกำลังกายกับเนื้อคู่ฝรั่งน่ะ จ้า5555555
เจอป้อมปราการทางเข้า ลุงไม่เก็บเงินค่าเข้าด้วย
มีศูนย์บริการนักท่องเที่ยว
พี่จนท ให้คำแนะนำเรื่องสถานที่ที่อยู่บริเวณรอบนี้ได้
ปัจจุบันหาดนี้ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวได้เล่นน้ำ ทะเลมีลักษณะแบบเป็นแอ่งกระทะ
ทรายเม็ดละเอียดและน้ำทะเลสวยมาก แต่คลื่นแรงมาก น่ากลัวมากกกก
หาดท้ายเหมืองสวยกว่าหาดภูเก็ตอีก เพราะที่นี่ไม่โดนรบกวนโดยมนุษย์
เราเจอกรรณิกานี้ร่วงโรยอยู่ตลอดทาง มิรู้นาม งามนักแล
ขี่รถเข้าไปลึกเข้าไปอีก
อันนี้เค้าเรียกว่าอะไรนะ ตอนนั้นความรู้สึกแอบหลอนๆน่ะ
ขี่ไปแล้วเจอที่กั้นอนุญาตให้รถโฟร์วีลเข้าเท่านั้นและต้องติดต่อจนท แอบรู้มาว่าถ้าเดินทางเข้าไปในนี้จะไปทะลุที่เขาหน้ายักษ์ เป็นเขาที่สวยมาก แต่เนื่องจากเป็นแค่ชะนีน้อยตัวเล็กๆ มากับยานพาหนะขับเคลื่อนสองล้อ แน่นอนว่าต้องแอบเข้าไป ตื่นเต้นนนนน
ถนนเป็นทางลูกรัง ขี่ลำบากมาก เจอหลุมน้ำขนาดย่อมๆไปจนถึงปานกลาง แต่เราก็ผ่านมันมาได้ค่าาา
ขี่มาจนมาเจอทางแยก จะไปทางไหนละเนี้ย
ตัดสินใจไม่เดินทางต่อ เพราะถนนเป็นทราย อืม....
ขากลับก็เจอทางลับที่มีทางแยกอีกสองทาง กำลังจะขี่เข้าไปแล้วเชียวแต่ก็ไม่สามารถอีกนั่นแหละ
ขี่รถไปหาที่นั่งพักให้หายเหนื่อยสักหน่อย
ที่อาบน้ำกลางแจ้ง
นั่งสักพักชะนีเพื่อนก็หันไปเจอลุงคนนึงกำลังกวาดพื้นอยู่ จึงตรงดิ่งเข้าไปถามสถานที่เที่ยว
ลุงแนะนำให้ไปศูนย์วิจัยและพัฒนาประมงชายฝั่งพังงา ความจริงไม่ค่อยอยากไปเท่าไหร่ ฟังดูสถานที่นั้นมีความรู้เกินไป แต่คิดไปคิดมาเราควรที่มีจะมีความรู้ประเทืองสมองสักหน่อย ไปก็ได้
ทางเข้า
มีนุ้งหมาน้อยนั่งคอยต้อนรับ น่ารักกกกก
ต้นไม้สีชมพูนี้สวย ชื่ออะไรน้อ
ต่อในช่องคอมเม้นต์นะคะ
ดูแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น